چرا بر خويشتن هموار بايد كرد رنج آبياري كردن باغي ، كز آن گل كاغذين رويد ؟
مهدی اخوان ثالث
۲ نظر:
ناشناس
گفت...
سلام ...
من رها هستم . از طریق دوستی با وبلاگ شما آشنا شدم . دوستی که برایم بسیار محترم است . چه عنوان زیبائی دارد نوشته هایت ( چه سیب های قشنگی ) و چقدر تلخ است نوشته ات ... میدانی نگاه من هم به زندگی چیزی شبیه نگاه توست . با این تفاوت که قسم خورده ام گاهی همیشه نیمه خالی لیوان را نگاه نکنم . در سلولی که زندانیم حتی یک گل کاغذی هم شاید بتواند رویا و خاطره ی دور را در من زنده کند ... شاید .
۲ نظر:
سلام ...
من رها هستم . از طریق دوستی با وبلاگ شما آشنا شدم . دوستی که برایم بسیار محترم است . چه عنوان زیبائی دارد نوشته هایت ( چه سیب های قشنگی ) و چقدر تلخ است نوشته ات ... میدانی نگاه من هم به زندگی چیزی شبیه نگاه توست . با این تفاوت که قسم خورده ام گاهی همیشه نیمه خالی لیوان را نگاه نکنم . در سلولی که زندانیم حتی یک گل کاغذی هم شاید بتواند رویا و خاطره ی دور را در من زنده کند ... شاید .
و باز دوباره اینکه من شما را لینک میکنم . دوست دارم بیشتر به شما سر بزنم .
ارسال یک نظر