كمك

فهميدم ، اين مرز جنون ٬همینه ، همين جاست . همین سردرگمی ها وبلا تكليفي ، كه خودت خواستي ، كه خودم خواستم . همین انفعال و تنهایي . شبا كج و كوله به خونه رسيدن ، نق زدناي هميشگي ، كه من خيلي بد شانسم ..... همين نوشتنت

توانِ نجات ٬ در من نیست. دارم هی فرومی روم تو اين روزگار قحطیِ لبخند.
نخند!

نجاتم بده!