يك نفر آنجاست

.

هنوز يك نفر آنجاست...
از پشت پرده به انتهاي كوچه خلوت نگاهي مي كنم...
هنوز يك نفر آنجاست...
با دو چشم خيس و درشت ، مرا مي نگرد...
نگاهي از جنس
صبح ، سكوت ، ستاره ...
.

هست ونيست

.

.

هستي ولي نيستي ... نيستم ولي هستم .... !!!

شايدم برعكس!

.

.

سهم زندگي

.

.

زندگی هميشه منتظر است

که ما نيز منتظر زندگی باشيم

نه خيلی هم،

همين سهم تنفس کافی‌ست

قدرِ ترانه‌ای، تمام

طعمِ تکلمی، خلاص.

.

.

سقوط

.
.
چه فرقي داره ؟
دنیایمون روآب مي بره ، ما رو هم خواب ...
آرزوهامون نم مي کشه ... ته مي كشه ...
چيزي كه بعد از اون مي بينيم تنها تلخي هست و بس ..
ملغمه ايي از خشم و عصبانيت و نگراني ...
ناتواني و تلخي ..
يه تلخي ريشه دار و عميق ... تلخي تلخ
سقوط هميشه سخته ... دردناكه ... خاصه اگه دسته جمعيش باشه ...
.
.

پارادوكس

.
.
لبهايت كه ساكت ميشود ، ساكته ساكت ... مي دانم خيالت پر حرفه پر حرفه ...
پلك هايت كه كند مي شود ، كنده كند ... مي دانم ضربانت تنده تنده ...
نگاهت كه سنگين ..... روحت بي وزن تر از هر زمان ....
حس عجيبيست تو اين پارادوكس ...
حس عجيبيه ...
.
.