۱۳۸۷ آذر ۲, شنبه

لحظه ها


.

لحظه هايي كه من دارم ..
مي پوسد چهار چوب اشياء ... مي بارد تنهايي از در و ديوار ...
لحظه هايي كه من دارم ..
صدايي نيست صميمي ... آواي هي هي چوپاني . .. نواي هاي هاي مادري ..
لحظه هايي كه من دارم ..
مرز افكار و عقايد دگرگون شده است ... نگاهم ديگرگون شده است ...
من به اندكي مرگ نياز دارم .

.....
ارسال شده توسط در

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

اشتراک در: نظرات پیام (Atom)