.
منم يه ضحاك مار به دوشم ، اصلا اگه خوب كه فكر كني ميبيني اين انسان همين اشرف مخلوقات مار دوش ترين ضحاك طبيعته
مارهايي كه سير موني ندارن و دائما با دهن هايي باز منتظر بلعيدنن ، خفه نمي شن خوبه .
گاهی فکر می کنم مارهای من ... ... به جای اینکه از شونه ها م اومده باشن بيرون ..... از شونه ها م در من فرو رفتن ....
تا من هستم و از من جون می گیرند ... نه خفه می شن و نه کسی رو خفه می کنن
ولي من ذره ذره در سکوتم می میرم ... ...
.....
حالت خوبه؟
قرصاتو نشسته خوردی؟
..
.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر